Persoonlijke hulpmiddelen

De Private Equity illusie

Door: Dirk de Jong


Meer van Dirk de Jong.

In: Leerzaam — 2017-07-19 10:40:00

Heeft Private Equity sector toegevoegde waarde? De meningen gaan van sprinkhanen die zichzelf verrijken en bedrijven kapot maken tot de lofzang van de sector over zichzelf. Zoals wel vaker is de waarheid genuanceerder.

Het is positief als Private Equity het teren op oude roem en het achterblijven van de resultaten afstraft voordat een bedrijf echt in de problemen komt. Ondernemingen die zich daaraan bezondigen kunnen, zeker als de balans solide is, te lang doorsukkelen. Voor die gevallen is het goed dat er partijen zijn die de boel opschudden en wel op zoek gaan naar het optimum. Dat Private Equity daar dan aan verdient is op zich geen probleem, maar er wordt ook geprofiteerd van de volgende en minder vaak belichte elementen.

Buy-low-sell-high. De betrokkenheid van Private Equity-partijen bij ondernemingen is tijdelijk: het koop- en verkoopmoment heeft dus een grote invloed op het resultaat. Bepalen wat die goede momenten zijn is niet eenvoudig. In algemene termen is er door te kijken naar waarderingsniveaus wel iets over te zeggen. Het is in ieder geval eenvoudiger dan beleggen op basis van lange termijn winsttaxaties. Kortom het heeft een positief effect op het resultaat.

 Sinds de publicatie van de Panama Papers en de uitspraak van Brussel over de Ierse belastingfaciliteiten voor Apple staan fiscale constructies midden in de belangstelling. Vanzelfsprekend maakt Private Equity maximaal gebruik van alle mogelijkheden die er op het vlak van fiscale optimalisatie mogelijk zijn. Absoluut een voordeel ten opzichte van bestaande ondernemingen, die te maken hebben met bestaande structuren. 

Private Equity financiert een acquisitie met meer vreemd vermogen dan de onderneming dat zelf zou doen. Ook is de looptijd van de schulden doorgaans korter. Beide verhogen het risicoprofiel, maar ook het rendement. Institutionele beleggers zouden ook de beleggingen in aandelen deels met schulden kunnen financieren. Het zou een positief effect hebben op het rendement, maar niemand zou het accepteren. Met een belegging in Private Equity bereiken instituten hetzelfde. Niemand heeft het in de gaten en bovendien wordt de rente op die schuld door Private Equity-partij fiscaal verrekend. 

Een andere punt is dat Private Equity het resultaat – het rendement - berekent over het geld dat is geïnvesteerd. Financiële toezeggingen gedaan door een institutionele belegger aan Private Equity-partijen moeten op afroep beschikbaar zijn. Dat geld kan daardoor dus niet optimaal worden belegd en dat is nooit goed voor de performance. Institutionele beleggers berekenen de performance over het volledige vermogen inclusief de voor Private Equity beschikbare middelen. Dit maakt het voor Private Equity gemakkelijker om in de vergelijking met institutionele beleggers goed te scoren. 

In de VS was er in 2016 commotie over de betalingen van de beheersvergoeding aan Private Equity partijen. Bekend werd dat de, hoge, beheersvergoeding naar de PE manager gaat, die een relatief lage belastingdruk heeft. Vervolgens wordt een korting op die vergoeding gegeven, welke wordt betaald door de overgenomen onderneming die een hogere belastingdruk heeft. Voor de institutionele belegger maakt het niets uit, maar zo betaalt de fiscus een stukje mee. Een mooi staaltje fiscale optimalisatie. 

De bovengenoemde punten dragen bij aan relatief hogere rendementen. Het probleem is dat ze niet nauwkeurig te kwantificeren zijn. De Private Equity partijen weten het wel maar  ze hebben er geen enkel belang bij om hierover duidelijkheid te geven. Het zou de magie beschadigen en het draagvlak voor hun hoge en gecompliceerde de kosten structuur aantasten. 

Conclusie: in de pluskolom van de resultaten van Private Equity noteren we: laag kopen – hoog verkopen en betere managementvaardigheden. In de kolom unieke voordelen van PE: buy-low-sell-high, riskantere financieringsstructuur, belastingoptimalisatie en eigenzinnige rendementsberekening. In de min kolom: de kostenstructuur met de bekende beheersvergoeding van tot aan 2% per jaar plus tot aan 20% van het uiteindelijke resultaat. 

Doorgaans wordt gemeld dat de resultaten van beleggingen in Private Equity hoger zijn dan die van in aandelen, maar ik durf te stellen dat dat die (out)performance meer dan volledig te danken is aan die kolom “unieke voordelen van PE”. Een illusie dus!

Geef uw waardering

  • Rating 5.0/5

1 stem (Score 5.0/5)

Document acties
 

De BeursPlaza Nieuwsbrief

Elke dag het laatste nieuws over de beursontwikkelingen

Schrijf nu in en ontvang de GRATIS nieuwbrief.

 

©2011-2018 Atopia